Topkapı Levon Vartuhyan Ermeni İlköğretim Okulu

Değerler Olimpiyatı:2012-2013 eğitim ve öğretim yılında öğrencimiz Larisa Yılmaz İstanbul genelinde yapılan “Değerler Olimpiyatı” na “Aynı Havayı Solumak” isimli kompozisyonu ile katılmış ve üçüncülük kazanmıştır.

AYNI HAVAYI SOLUMAK

Yaşamakta olduğumuz Anadolu coğrafyası, ezelden beri farklı renk ve kültürleri içinde barındıran muhteşem bir kültürel yapıdır. Bu kozmopolit yapı içinde varlığını sürdüren tüm toplumlar her zaman birbirlerine hoşgörü ile yaklaşmışlardır. Ben sizlerle eski Ermeniler ve Türklerin nasıl kardeşlik içerisinde yaşadıkları hakkında bildiklerimi paylaşmak istiyorum. Dedem hep anlatır 1950’li yıllarda Kumkapı’da Türk komşularıyla laynı evleri ve bir ekmeği nasıl bölüşerek büyüdüklerini. O zamanlar her şey temiz, her şey safmış. İnsanlar da. Bayram geldiği zaman herkesin bayramı oluyormuş, acılar ise yine herkes tarafından paylaşılıyormuş. İnsanların kökenleri, dinleri, dilleri onları etkilemek amacıyla kullanılmadığı günlermiş, o zamanlar. Bazı şeyler farklı olsa da aslında dedemler ve diğer komşularının çok önemli bir ortak noktası varmış: Aynı toprağın insanlarıymış onlar. Ezelden beri aynı suyu içmişler, aynı havayı solmuşlar, aynı ekmeği paylaşmışlar ve aynı acıları yaşamışlar. Bu yüzden birbirlerine hep hoşgörü ile yaklaşmışlar, hep anlamışlar birbirlerini; çünkü kardeş olmak için, birbirini sevmek için sadece aynı kandan ve aynı candan gelmek gerekmiyor. Aynı vatanı sevmek de kardeşlik için yeterlidir bence. Bu topraklardan bir çok medeniyet gelip geçti hepsi bizlere farklı izler bıraktı. Bizler de yarın gelecek nesillere izler ve anılar bırakacağız. İsterim ki gelecek nesiller bizden bahsederken kavgalarımızdan, savaşlarımızdan değil; kardeşliğimizden, saygımızdan, sevgilerimizden ve sevdalarımızdan söz etsinler. Bizi böyle hatırlasınlar. Ermeni olsun, Rum olsun, Yahudi olsun, Müslüman olsun, İngiliz olsun, Türk olsun yeter ki insan olsun. Eminim toplumumuzdaki herkes, herhangi bir Anadolu kasabasındaki Fatma teyzem, hatta sokaktaki Mehmet amcam da benim gibi düşünür ve kim olursa olsun bir Tanrı misafirine kapısını açar. değerlerBen kendimi böyle bir toprağın insanı olduğum için çok şanslı hissediyorum. Vatanımı çok seviyorum, bu vatanın her karış toprağında yaşayan her bir insanı da çok seviyorum. Sözlerimi yine bu topraklarda yetişen gelmiş geçmiş en büyük şair ve ozanlarımızdan olan ve her bir dizesi ayrı bir sevgi seliyle çağlayan Yunus Emre’nin bir sözüyle bitirmek istiyorum: “ Sevelim, sevilelim Bu dünya kimseye kalmaz.”

Larisa YILMAZ – 7. Sınıf

Leave a Reply